Oto efekt pracy na Kursach Foto Oko w ostatnim tygodniu. Fot. Artur Staniewski Stojąc wysoko ponad morzem mgieł, z pierwszymi promieniami słońca muskającymi tatrzańskie szczyty, człowiek doświadcza czegoś niemal transcendentalnego. Poniżej rozciąga się miękki, puszysty dywan mgieł, sprawiający wrażenie, jakby dolina została zalana mlecznym oceanem. W tej chwili granica między niebem a ziemią zaciera się, tworząc surrealistyczny obraz. To moment, który wywołuje głębokie poczucie małości wobec potęgi natury, ale jednocześnie daje niesamowite uczucie wolności i wzniesienia ponad codzienność. Cisza jest prawie namacalna, przerywana jedynie delikatnym świstem wiatru. Powietrze jest rześkie i ostre, wypełnione zapachem kosówki i górskich ziół. Kiedy pierwsze promienie słońca przebijają się przez horyzont, góry powoli wyłaniają się…